Expeditie Ulriken

Een berg, 643m hoog, gelegen op een goeie 3km van ons studentenhome. Te voet vertrokken, te voet aangekomen op de top. Leonie en ik. Beelden zeggen meer dan woorden:

HTML, XML, RSS en dergelijke...

Hei Hei! Hvordan stâr det til?

Je ziet het, ik heb mijn eerste lessen Noors achter de rug. Jeg heter Loes, jeg kommer fra Belgia. Jeg er belgisk, jeg snakker engelsk, flamsk, fransk, tysk, og litt italiensk. Jeg er student og jeg bor pâ Fantoft, i Bergen. En daar stopt mijn kennis. Voorlopig!

Voor mijn vak "networked communication and publishing" moet ik drie essays schrijven (we hebben er ook maar drie lessen van). Het eerste ging over bloggen, dus niet zo'n moeilijk onderwerp om informatie over te zoeken. Het tweede (dat nu dinsdag moet af zijn) moet gaan over HTML en XML, de verschillen ertussen, en over RSS-feeds of syndication technology. Klinkt als Chinees? Voor mij ook.
Tot overmaat van 'ramp' moeten we de essays ook nog publiceren op een zelfgemaakte webpage. Die site hebben we tijdens de les stap voor stap gemaakt, maar hoe ik dat moet publiceren, weet ik nog steeds niet. Essay 1 is ondertussen veilig en wel in de inbox van de profesoor geraakt (dankuwel Dries en Christina), en essay 2 staat ook al online. Dankuwel Francesca, en dankuwel Loes (ik heb gewoon hier en daar wat knopjes aangeklikt etc).

Geweldige taken dus! Voor het derde en laatste vak heb ik een 'statement of interest' moeten schrijven (waarom heb je dit vak gekozen?), en een bibliografie moeten maken, die de basis is voor de paper die we in plaats van een examen moeten schrijven. So far, so good.

Hoewel het tot hiertoe misschien lijkt dat ik enkel met school bezig geweest ben, is dat niet het geval. Slechts 10 uren les per week, dat is niet zo veel. Het probleem is dat de neiging om in je kamer te blijven, en hier wat nutteloze boeken te lezen/dvd's te bekijken/..., groot is.
Maar ik vecht ertegen! Zo heb ik mijn sportieve zelf teruggevonden! Het voordeel hier is dat 'the gym' maar 50m van de deur is. Dat betekent: kleren aan, trui erover, parking oversteken en beginnen. Veel minder gedoe, meer motivatie.
Dat resulteert dan in joggen (eerst 5km, toen 6, en nu loop ik er 7! Ik ontvang graag virtuele schouderklopjes in de vorm van reacties!), en in dansen. Ik heb hier al twee danslessen gevolgd, een funk-les en een hiphop-les. Beiden zijn een beetje onder mijn niveau (danku Mike, Natascha en co), maar toch wel oke. De funkles is bovendien gratis (omdat ik al lid ben van de sporthal), dus ik kan gaan en dansen wanneer ik wil. De hiphoples kost extra geld (omdat de lerares is ingehuurd), en is bovendien ook nog eens het beginnersniveau van dezelfde stijl die ik al 12 jaar gedanst heb. Way too easy dus. Maar sport is gezond!

Ik ben afgelopen week een paar keer naar het Sentrum geweest, een beetje geshopt (een dansbroek/sportbroek), veeeeeeel koffie gedronken (jummie), en zelfs een beetje 'aan cultuur gedaan'.
Vorige zondag ben ik er met Courtney en Lisa (twee Australische meisjes) op uit getrokken, naar het natuur- en cultuurhistorisch museum. Veel verschil met het natuurhistorisch museum in België is er niet, maar het was gratis, warm & droog, en een extra tripje dat ik kan aanvinken, met de mededeling "done"!

Dat museum (zie foto) staat trouwens vlak naast het gebouw van mijn faculteit op de Universitetet i Bergen. Dat gebouw staat hier ook op de foto! Mooi geel, nietwaar?

Terug naar de zondag, nu! Na het bezoek aan de musea, zijn we in de GIETENDE regen tot aan de befaamde fish market aan de haven gewandeld. Die fishmarket, daar ontbreekt tot hiertoe nog iedere foto van in mijn album, maar om eerlijk te zijn... is die markt maar klein. Een klein tentje met pakweg 10 viskraampjes erin gepropt. Misschien dat, met de komst van de lente en de zon, er meer te zien is?

Aan de haven aangekomen, was de regen echt niet meer te houden. We zijn dan in een restaurantje gaan zitten, en aan Noorse prijzen een bord friet en respectievelijk een warme chocolademelk (Lisa), een thee (Courtney) en een koffie (ik) besteld. Leve rare combinaties!

Na deze haute cuisine op weg naar Haakon's Hall, een verblijfplaats van de koning in een ver verleden. Zeer mooi, en op de toren (in de regen) uitzicht over de haven.

De foto toont de grote feestzaal in Haakon's Hall. Het filmpje.. spreekt voor zich denk ik? Toch misschien even uitleggen: we waren in de toren omhoog geklommen, daar hadden we een deur geforceerd, zodat we in de ijzige kou en de gietende regen op het dak konden. Daar vond Courtney het nodig om een VIKING-MOVE te placeren...

Er kan van Bergen veel gezegd worden, maar niet dat het niet ieder mogelijk weertype aankan! De regen hebben jullie eerder al gezien, hier is de sneeuw:

En geloof het of niet: ook de zon komt hier af en toe tevoorschijn! Dat levert dan prachtige plaatjes op!

Oh, as for the social side: Zondagavond hadden Laila en Sofie cupcakes gebakken, met een overdosis suikerglazuur erbovenop. Die eten we dan met z'n twaalven (ofzo) op in de keuken, terwijl Laila's tv en dvdspeler ons voorziet van de nodige pittige dialogen van The Gilmore Girls. (Het Pavloviaanse idee van honden-belletje-eten werkt ook met de combinatie jongens-gilmore girls-cupcakes!).
Woensdag hadden Silvia en Luca (de twee lieve Italianen, die ocharme met een politieke crisis zitten) heel lekkere yoghurt-chocolade-taart gebakken. Die hebben we dan samen met thee en koffie (en Hugo, Christian, Sofie, Silvia, Luca en ik) opgegeten.
Ik heb ook mijn Noorse 'buddy' ontmoet. Ik had me ingeschreven voor Buddy Bergen, een soort lotingsysteem die, op basis van je interesses en hobby's, een Noor(se) aan je toewijzen, die je wegwijs maakt in de stad. Ik heb een meisje, Cecilie, wiens oudere broer in Milaan woont, en wiens ouders en jongere broer net naar China verhuisd zijn. Vanavond gaan we naar haar huis, om daar een feestje te bouwen (hopelijk).

Nu een prison breakje zien bij Sofie, en een Pop Tart eten (als ze lekker zijn, dit is HET experiment van Noorwegen, wacht maar!).

Ha det bra,

Loes

Leven en stijl in Bergen

Hei hei!

Zo, de eerste lessen zijn achter de rug! 't Is te zeggen. Mijn Noorse cursus start pas volgende week, maar van mijn andere twee lessen heb ik de eerste uren (en huistaken) al achter de kiezen! Ze vliegen er hier vanaf minuut 1 in, ik was namelijk twee minuten te laat in de eerste les (ik ben dat niet gewoon, zo'n bus nemen!), en er was al een syllabus uitgedeeld & de eerste opdracht, tegen dinsdag, al besproken.

Deze week zijn we dus vooral bezig geweest met school, en hoe dat hier gaat. Mijn lessenrooster ziet er als volgt uit:
Maandag: nog tweemaal les van 8.15u-10u (tot 21/01 dus: Networked communication and publishing, 5 studiepunten), en tot eind mei les van 16u-18u (Noors, 15 studiepunten).
Dinsdag: Noors van 16-18u
Woensdag: 'Critical approach on technology and society' (15 studiepunten en VEEL werk) van 10.15u - 13u
Donderdag: Noors van 16u-18u
Vrijdag: vrij

Dat zijn dus niet zoveel lesuren, maar geloof mij, vooral voor dat vak van 15 studiepunten is de bal al aan het rollen. De Franse professor, Daniel Apollon ("Like the God: one P and two times an L; and I want a nasal sound on the last syllable, I detest the Norwegianisation of my name") kan volgende woensdag niet komen, omdat hij in Strasbourg naar een congres moet.
Je denkt: W00t! De les valt weg!
Je krijgt: maak tegen de volgende les een eigen bibliografie over een thema waarover je wil schrijven, een 'statement of interest' (uitleggen waarom je dit vak en dat thema kiest), en kom op de dag waarop je normaal gezien les had (woensdag) samen, zonder professor, om alles te bespreken.
HOERA.

Voor het vak van 5 studiepunten, Networked communication and publishing, hebben we ook al ons eerste taakje opgekregen: een essay van om en bij de 900 woorden over het fenomeen 'bloggen'. Deadline: dinsdag. Status: AF!

Ik zal hier mijn peren nogal zien, als dat hier zo doorgaat! Gelukkig zijn er ook leukere momenten gepasseerd.
Zo zijn er de wandelmomenten in de stad (met Gert, Sofie, of een andere Erasmusser), die onlosmakelijk samenhangen met het bekritiseren van de Noorse 'stijl'.
Ik las in de blog van Tine, een meisje van Antwerpen die hier vorig jaar vertoefde, dat de nieuwe mode toen als volgt was:

""Ik moet even kwijt wat hier op dit moment zéér "HOT" en "TRENDY" is...(het blijft me verbazen) de grijze joggingbroeken gaan hier over de toogbank als zoete broodjes,iedereen draagt ze (lekker "baggy")"".

Wel Tine, ik kan je vertellen: die mode houdt stand. ON-GE-LOOF-LIJK. Iedereen (jongens en meisjes) tussen 13 en 17 jaar loopt hier rond met enorm brede, grijze sportbroeken. De varianten? UCLA op je been of achterwerk, af en toe een gouden of zilveren decoratie; en meestal gewoon je broek in je sokken gestopt. Handig natuurlijk, in de regen.

De Noorse stijl in één woord? NONSTIJL. Of is dat geen bestaand woord? In ieder geval: blijkbaar krijgen de bakvisjes (m/v) hier toch wel een beetje verstand wanneer ze wat ouder worden, en kleden ze zich meer naar het weer.

Een andere trend is take away koffie. Terwijl het bij ons pas "hot" begon te worden in de aanloop naar de winter (en mijn vertrek), staan ze hier al een pak verder blijkbaar. Vele mensen hebben een herbruikbare beker bij zich, anderen nemen gewoon een (grote!) kartonnen beker. 8 op de 10 Noren lopen met een koffie in hun hand, en de professoren zeggen tijdens de pauze gewoon waar de dichtstbijzijnde cafetaria is.

Ondertussen weer leuke mensen leren kennen: Eerste foto: Francesco (links) en Angelico (rechts), die ik vroeger al eens vernoemde: twee vrolijke Italianen uit Bari, die hier 'fisheries' komen studeren.

Verder: Brooke, de vrouw van Shale, die samen de twee Amerikanen van op onze gang vormen.

De twee jongens zijn Luca (Italia, links) en Hugo (HongKong, rechts).
Onderaan staat Luca nog eens, met zijn vriendinnetje (dat denken we toch, maar mag precies niet geweten zijn) Silvia, een ongeloooooooflijk vriendelijke Italiaanse, die me verzorgde toen ik ziek was!

Die twee laatste foto's zijn getrokken op een feestje gisteren. We zijn met vijf (Sofie, Luca, Silvia, Hugo en ik) eerst in Hector's, een heel gezellige bar, iets gaan drinken. Spijtig genoeg zijn cocktails hier niet echt te betalen: acht euro voor een klein glas. Dus hebben Sofie en ik een glas gedeeld, net als Luca en Silvia.
Daarna was er een 'welcome party' (de achttiende ofzo) in 'Studenten', een soort discotheekje. 't Was er er leuk, maar we zijn toch maar om half 1 reeds richting bushalte vertrokken, omdat de laatste bus van het centrum richting Fantoft om kwart voor één vertrekt. Alternatieven zijn daarna de taxi (30 kronen per persoon als je met zes bent) of de nachtbus (53 kronen).

Hier aangekomen in mijn bedje gekropen, 't verwelkomde me zacht en warm. Maar, op 5u45 vloog ik bijna met mijn hoofd tegen het plafond, viel ik bijna uit mijn bed, en meer van die dingen, van het verschieten. Enkele idioten vonden het noodzakelijk (zo bleek achteraf) om op de eerste verdieping enkele posters in brand te steken, waarna natuurlijkl het rookalarm afgaat, en HEEL het gebouw dus uit zijn bed getuut, gebeld en gezoemd wordt.
Mijn eerste brandalarm in Fantoft, om 5u45 vanmorgen! Als ik de 'anciens' hier mag geloven, het eerste van vele!
't Gebeurt zo wel eens elke week, de brandweer komt, en iedereen blijft gewoon in zijn gang zitten tot 't gedaan is, want er is hier nog nooit iets ernstigs gebeurd.
Dus we zijn met z'n vijven (Mirko, Andreas, Heidi, Sofie en ik) in de keuken gaan zitten, en de jongens vonden het een perfecte gelegenheid om iets te eten: pasta werd gekookt, boterhammen gesmeerd en thee gezet. Ik heb gepast.

Toch, hoe gezellig het ook is om in een oorverdovend lawaai te zitten lachen met de liefde van de man (door de maag); ik was niet 100% gerust. Na een tiental minuten was de brandweer gearriveerd en konden de alarmen (het zijn er verschillende) uitgeschakeld worden.
Iedereen terug in zijn bed, maar toch is het niet echt makkelijk in slaap te vallen dan. Ik verwachtte echt halvelings geklop op de deur en geloop door de gangen, maar het werd gewoon terug stil.

Ziekte!

Het laatste jaar ben ik geen enkele dag ziek geweest. Maar net nu, nu ik hier moederziel alleen in het koude en donkere Noorwegen zit, moeten de bacteriën met z'n allen toeslaan, natuurlijk!

Wel, echt moederziel alleen zit ik hier niet. Mijn laatste blog dateert van dinsdag, en sindsdien is er weer heel wat gebeurd.


Woensdag hebben we eigenlijk niet veel gedaan. Een gymcard (kaart voor fitness en groepslessen van allerlei aard, een soort abonnement) gaan halen, en daar aan de balie, net door regen en wind gelopen (oke, maar 100m, maar dan NOG), met onze jas en sjaal nog aan, door een zeer verwarde mens een foto laten nemen met de webcam... 't Zal mooi zijn! Verder een vrij rustig dagje gehad, tot 's avonds. De grote quiz! We organiseerden ons in het midden van Klubb Fantoft, met z'n zessen: Heidi, Andreas (zie lager), ikzelf, Christian, Sofie en Gert. De quiz bevatte vragen over sport, Amerika, geschiedenis, oude muziek, etc. Voor elk wat wils dus, maar dan wel enkel voor diegenen met een hoog IQ. Moeilijk! We zijn dan ook niet bij de eerste drie geëindigd. Maar hey, meedoen is belangrijk dan winnen!


Donderdag had ik een infomoment over mijn vakken. Ik kwam daar binnen, herkende de Australische Hannah, en wachtte op de professoren, die daar kort hun vak gingen voorstellen. Na vijf minuten kwam Rolf Beev, een van mijn professoren, binnengewandeld op zijn dooie gemakje. Hij begon een uitleg in't Noors, en ik verwachtte elk moment een switch naar Engels. Dus ik wachtte... en ik wachtte... en na zo'n 15 minuten werd er een papier doorgegeven, waarop ik dan maar gevraagd heb of hij het in het Engels ook eens kon uitleggen, want dat er nog wel mensen waren die het niet verstonden... Hij heeft dan zijn hele speech nogmaals gedaan in't Engels, en zo werd ik dan toch iets wijzer over mijn vakken.
Het is hier allemaal heel raar, want ik neem hier slechts twee vakken, en een cursus Noors van 6 uren per week. Eén van de twee andere vakken beslaat slechts 3 lesmomenten van 2 uur (en eindigt eind februari), het andere vak zou al afgelopen moeten zijn begin april. Tenminste, dat is wat ik ervan begrepen heb.
Nadien kwam ik, in een ongelooflijke regen-/hagelbui (zie filmpje), Gert tegen, en zijn we samen met Sofie, de Canadese Britt en de Zwitser Georg een beetje inkopen gaan doen.




Sofie kocht een blender, Gert beloofde een wafelijzer te kopen (met als voorwaarden dat wij de wafels zouden bakken), Georg kocht een paar bergschoenen, en ik en Britt beiden 'waterproof boots'. De mijne zijn kort en shiny!




Vrijdag was toch wel een productief dagje. Sofie en ik zijn 's morgens naar de 'gym' geweest, hier in het Fantoftdorp. Een uurtje gejogd, gefietst, gestretchd, en buikspieroefeningen gedaan. Daarna een douche genomen, en dan een combinatie: cake gebakken (die trouwens bij IEDEREEN in de smaak viel) en ondertussen naar de kelder van ons gebouw gelopen om onze was te doen.
Die was, da's ook prima gelukt, trouwens. 's Avonds, na een 'feestje' in onze keuken (zie foto's), en het proeven van onze (lekkere!) zelfgemaakte lasagna, was 't de beruchte 'welcome party' in Klubb Fantoft, een soort van jeugdhuisachtig café naast de receptie. Zeer fijn geweest, weer met nieuwe (en 'oude') mensen gepraat, zoals de Italianen Francesco en Angelico. Toffe mannen, beide marine biology studenten. Hierboven van links naar rechts: een Deen wiens naam ik niet ken, Hollandse Leoni, Australische Dave.


Hierboven van links naar rechts: een stukje Dave, Sofie, Duitser (of zwitser?) Georg, Christian doing dishes, en de Canadese Britt(any).

Hierboven: Dave en Britt (of Roodkapje) met hun biertjes.

Gisteren (zaterdag) ben ik met Sofie en Christian een wandelingetje gaan doen hier in de buurt. DE ZON SCHEEN, en dat is toch wel een noemenswaardig feit!

Christian was onze gids, en leidde ons over aangevroren wegen naar de Stavkirke, een soort gothic-kerkje op een afgelegen heuvel, met (tussen de bomen) uitzicht op de fjorden.

Ondertussen ook weer heel wat mensen leren kennen, zoals bij de foto's hierboven beschreven is! Ook op Sofie's deel van de gang heb ik iedereen bijna ontmoet. Zo zijn er Heidi en Andreas (Noorwegen en Zwitserland), te zien op de foto. Zij hebben elkaar hier leren kennen, en zijn nu een koppel. Ze bewonen elk een kamer op de gang van Sofie, 18C. Op diezelfde vloer is er nog Siri, een Noorse; Mirko (31-jarige Duitser); Jesper (Noor, maar ongelooflijk stil); Laila (een Noorse met knalroze haar tot op haar achterwerk) en Leonie, die hierboven al ergens staat.

Tot slot nog een sfeerbeeld van de inkomhal in de bibliotheek van de universiteit:

Wens me beterschap allemaal, en tot de volgende!

Loes

Tien tenen, Tien vingers

Hei Hei!

Ik heb ze nog allemaal, die tenen en vingers. Het begint hier (godzijdank) wat op te warmen, in de kamer dan. Ik heb (zoals het mij betaamt) een 'damage report' gestuurd naar de verantwoordelijke, een soort conciërge, en die ging proberen de temperatuur van de verwarming hoger te zetten. Voorlopig denk ik niet dat 't gelukt is, maar als ik mijn verwarming dag en nacht openzet, wordt het hier toch warm genoeg. Hoera!

Bijgevolg heb ik nog geen elektrisch blazertje gekocht, ik wacht het nog een aantal dagen af, voorlopig kan ik zonder. Vandaag wel naar Ikea geweest, en daar een volle lading spulletjes gekocht: eigen bestek en glazen (want in de keuken is wel alles, en proper, maar toch...), spiegels (want ik heb er maar één, en dat is duidelijk te weinig), een matje (dat in Ikea groter leek dan nu, maar ik heb tenminste iets om mijn voeten op te placeren 's ochtends in de vroegte), een fleece dekentje (warmte!), een grote 'tas' (om mijn thee/koffie in stijl te drinken), een brooddoos (goedkope lunch), theelichtjes en theelichthoudertjes (gezelligheid).

New stuff dus, en 't kleedt mijn kamertje dadelijk wat meer aan.
Ik heb ook foto's opgehangen, en alles overal een beetje geordend, zodat mijn kamer nu echt 'mijn' kamer aan het worden is.

Verder hebben we de nodige paperassen ingevuld en afgeleverd, maar nog lang niet allemaal. Toch hebben we al een 'user account', een eigen stek op het WWW, en daarmee ook een emailadres van de universiteit. Verder zijn we ook een Noorse simkaart gaan halen, die hier nog netjes ingepakt op de tafel ligt. Geen tijd, geen tijd!
Oh, ook handig te weten dat ik vanaf gisteren legaal op het Fantoft-netwerk surf. Danku 3Com, om mij gedurende de eerste dagen, gratis en draadloos, van internet te voorzien.

Gisteren werd de eerste introductiedag gehouden, en mijn oren tuiten er nog van. Hoeveel info kan iemand geven op één voormiddag? 's Middags kregen we daar een lunch aangeboden (een kommetje soep met een stuk brood, net genoeg voor een meisjesmaag), en in de namiddag ben ik te weten gekomen dat mijn zeer stresserende research die ik thuis al uitvoerde, toch niet voor niets geweest is. Ik kan de twee vakken die ik koos normaal gezien volgen, maar ik studeer vanaf maandag aan de faculteit 'Humanities', in plaats van aan de faculteit 'Social Sciences'. Maar dat is enkel een detail, toch?!
Gisteravond een 'Friends'-avond gehouden: Sofie, Christian (zie foto) en ik hebben er vier afleveringen Friends doorgejaagd. 't Was erg gezellig, en vooral (weer) erg grappig.

Vandaag was het dan de tweede (niet verplichte) introductiedag, met drie lezingen van telkens een uur. De eerste ging over 'unwritten rules and hidden hierarchies', werd gegeven door een rosse, bijna kale professor met een zeer interessante kledingstijl. Interessant, en vooral grappig. De Noren spreken hier hun proffen (in hun mails) gewoon aan met "Hei John"! Ik denk dat ik het toch houd bij "Hei professor Rydvyng", of iets in die aard.
De tweede lezing ging over religies, maar ik heb ze niet bijgewoond. Ben met Brita (Oostenrijks-Noorse) naar een 'Narvesen' gewandeld (een soort krantenwinkel, waar je ook enorm vuile hotdogs kan eten), en heb ondertussen ook een vurige discussie gevoerd met 'due ragazzi italiani', Francesco en Angelico, over de verschillende dierengeluiden. Boeiend, en wéér vooral erg grappig, want Engels is niet hun sterkste kant...

De man op de foto hiernaast is Shale, die samen met zijn vrouw Brooke ook op onze gang woont. Ze zijn beiden 33 jaar oud, en Brooke werkt als een assistente aan de universiteit (of iets in die aard, ik heb 't allemaal niet zo goed begrepen). Shale studeert 'fisheries', en omdat Noorwegen het land van de vis is, zijn ze naar hier verhuisd. Ze zijn afkomstig uit Maine, USA, en zoals op de foto te zien, enorm vriendelijk!

Vandaag ook wat regen gehad, maar 't gekke is dat ik het hier echt niet erg vind. NOG niet, althans. Het heeft voorlopig zoiets van "dit is Bergen, het hoort erbij!".

Naast Brita (boven, naast Sofie) heb ik ook nog Leonie (Nederland) en Stavi (Griekenland) (beiden onder, Stavi met mutsje) leren kennen. Verder ook Courtney (Australië, midden, met roze sjaal).

Er is hier absoluut geen vegetarisch eten te vinden, maar voorlopig trekken we ons uit de slag (want Sofie kookt graag, en is ook vegetariër). In de loop van de week zal Laila, een Noorse vegetariër met paars haar tot op haar achterste, ons de 'health food store' tonen in het Sentrum (géén typfout papa, gewoon het Noorse woord).

De rest van de week is nog een vraagteken. Ik moet donderdag naar een infosessie over mijn vakken, dus hopelijk is alles dan in kannen en in kruiken. Ik ben wel ongelooflijk blij dat het allemaal zo vlotjes gaat (voorlopig), de Universitet Bergen is echt tip top in orde op het vlak van communicatie (in tegenstelling tot de Universiteit van Antwerpen, zoals mijn medestudenten kunnen beamen).
Oh en, ik lees al jullie reacties, ik heb alleen nog niet goed door of ik erop kan antwoorden, maar ik vrees van niet. DUS bij deze: oma & opa, papa & mama, nonkel Jo & tante Leen en vriendjes & vriendinnetjes: DANKUWEL!

So far, so good, en tot hiertoe ZIJN WE ECHT MET ONZE VIS EN AL IN DE BOTER GEVALLEN!

Ha det Bra!
Loes

Loes effectief in Noorwegen!

Hey y'all!

Na een spannende vlucht (vertraging op de vlucht Zaventem - Copenhagen, en daardoor kans op het missen van onze aansluiting naar Bergen) gisteren omstreeks 15.30 geland op luchthaven Bergen Flesland (spreek uit: Fliesland), bagage heel en snel aangekomen, naar buiten gegaan en daar aan de Flybussen (Airport Bus) Gert tegengekomen. Gert hoorde ons (= Sofie en ik) Nederlands spreken, en kwam zichzelf voorstellen. Hij woont in Zwitserland, maar heeft een dubbele nationaliteit: Belg-Zwitser. Zijn moeder is geboren in Ronse, en hij komt ongeveer één maand per jaar naar België.

Met z'n drieën op de bus gestapt richting Fantoft Studentboliger, ons thuisadres voor de komende vijf maanden! Daar aangekomen mijn 'heavy weight' valies van 31 kilogram de berg opgezeuld (danku, Gert!), en dadelijk de receptie gevonden (zeg nu nog eens dat mijn oriëntatie niet goed is!).
Aan de "Recepsjon" dankzij een gevonden nummertje ongeveer 9 mensen voorbij gestoken, wat echt wel de moeite loonde, aangezien het per persoon ongeveer tien minuten duurde voor alles geregeld was! Danku, nummer 82!
De laatste drie kamers met een gedeelde keuken en private badkamer ingenomen (weeral geluk!), en de laatste drie donsdekens + kussens gekocht (WEER geluk)! Foto hiernaast toont linksonder mijn bed (tegen de muur), dan een openklapbare bank, een tafel en het zeteltje.
Rechts is (onzichtbaar op de foto) mijn bureau.

Dat vergaarde donsdeken zouden we nodig hebben, want de kamers hier zijn echt niet warm te krijgen. Christian, een Duitse jongen die bij mij op de gang logeert, heeft onze verwarming al ontlucht, en nu is het al IETS beter, maar nog steeds vriezen mijn vingers (en andere lichaamsdelen) er bijna af. Eerste doel: Een elektrisch 'vuurtje' kopen!

Gisteren dus snel wat noodinkopen (ontbijt) gehaald bij de plaatselijke (dure) Safari Supermarkt, en vandaag samen met Gert en Sofie de stad gaan verkennen. Op de foto hiernaast zie je (een beetje wazig) Sofie en ikzelf voor de wereldberoemde 'Bryggen'. Wat op de foto's op Google NIET te zien is, is dat al die huisjes een beetje door elkaar worden rechtgehouden. Ze staan echt wel scheef!

De moeite, hoewel het in de zomer waarschijnlijk NOG mooier is. Toch mag vermeld worden dat we tot hiertoe nog geen regen gezien of gevoeld hebben!

Op de foto hieronder zie je een verwaaide Sofie en Gert, in het centrum van Bergen. Nu zijn we nog toeristen (let op het fototoestel en stadsplannetje), maar dat zal beteren, dag na dag!

Fysiek gaat het me goed, ondanks de afstervende ledematen, mentaal gaat het met ups en downs, maar ook dat zal beteren!
Morgen gaan we uitzoeken welke uitstapjes de moeite zijn, en hoe we onze vrienden/vriendinnen/ouders het goedkoopst kunnen overschepen, u wordt op de hoogte gehouden!

Kus,
Loes