Leven en stijl in Bergen

Hei hei!

Zo, de eerste lessen zijn achter de rug! 't Is te zeggen. Mijn Noorse cursus start pas volgende week, maar van mijn andere twee lessen heb ik de eerste uren (en huistaken) al achter de kiezen! Ze vliegen er hier vanaf minuut 1 in, ik was namelijk twee minuten te laat in de eerste les (ik ben dat niet gewoon, zo'n bus nemen!), en er was al een syllabus uitgedeeld & de eerste opdracht, tegen dinsdag, al besproken.

Deze week zijn we dus vooral bezig geweest met school, en hoe dat hier gaat. Mijn lessenrooster ziet er als volgt uit:
Maandag: nog tweemaal les van 8.15u-10u (tot 21/01 dus: Networked communication and publishing, 5 studiepunten), en tot eind mei les van 16u-18u (Noors, 15 studiepunten).
Dinsdag: Noors van 16-18u
Woensdag: 'Critical approach on technology and society' (15 studiepunten en VEEL werk) van 10.15u - 13u
Donderdag: Noors van 16u-18u
Vrijdag: vrij

Dat zijn dus niet zoveel lesuren, maar geloof mij, vooral voor dat vak van 15 studiepunten is de bal al aan het rollen. De Franse professor, Daniel Apollon ("Like the God: one P and two times an L; and I want a nasal sound on the last syllable, I detest the Norwegianisation of my name") kan volgende woensdag niet komen, omdat hij in Strasbourg naar een congres moet.
Je denkt: W00t! De les valt weg!
Je krijgt: maak tegen de volgende les een eigen bibliografie over een thema waarover je wil schrijven, een 'statement of interest' (uitleggen waarom je dit vak en dat thema kiest), en kom op de dag waarop je normaal gezien les had (woensdag) samen, zonder professor, om alles te bespreken.
HOERA.

Voor het vak van 5 studiepunten, Networked communication and publishing, hebben we ook al ons eerste taakje opgekregen: een essay van om en bij de 900 woorden over het fenomeen 'bloggen'. Deadline: dinsdag. Status: AF!

Ik zal hier mijn peren nogal zien, als dat hier zo doorgaat! Gelukkig zijn er ook leukere momenten gepasseerd.
Zo zijn er de wandelmomenten in de stad (met Gert, Sofie, of een andere Erasmusser), die onlosmakelijk samenhangen met het bekritiseren van de Noorse 'stijl'.
Ik las in de blog van Tine, een meisje van Antwerpen die hier vorig jaar vertoefde, dat de nieuwe mode toen als volgt was:

""Ik moet even kwijt wat hier op dit moment zéér "HOT" en "TRENDY" is...(het blijft me verbazen) de grijze joggingbroeken gaan hier over de toogbank als zoete broodjes,iedereen draagt ze (lekker "baggy")"".

Wel Tine, ik kan je vertellen: die mode houdt stand. ON-GE-LOOF-LIJK. Iedereen (jongens en meisjes) tussen 13 en 17 jaar loopt hier rond met enorm brede, grijze sportbroeken. De varianten? UCLA op je been of achterwerk, af en toe een gouden of zilveren decoratie; en meestal gewoon je broek in je sokken gestopt. Handig natuurlijk, in de regen.

De Noorse stijl in één woord? NONSTIJL. Of is dat geen bestaand woord? In ieder geval: blijkbaar krijgen de bakvisjes (m/v) hier toch wel een beetje verstand wanneer ze wat ouder worden, en kleden ze zich meer naar het weer.

Een andere trend is take away koffie. Terwijl het bij ons pas "hot" begon te worden in de aanloop naar de winter (en mijn vertrek), staan ze hier al een pak verder blijkbaar. Vele mensen hebben een herbruikbare beker bij zich, anderen nemen gewoon een (grote!) kartonnen beker. 8 op de 10 Noren lopen met een koffie in hun hand, en de professoren zeggen tijdens de pauze gewoon waar de dichtstbijzijnde cafetaria is.

Ondertussen weer leuke mensen leren kennen: Eerste foto: Francesco (links) en Angelico (rechts), die ik vroeger al eens vernoemde: twee vrolijke Italianen uit Bari, die hier 'fisheries' komen studeren.

Verder: Brooke, de vrouw van Shale, die samen de twee Amerikanen van op onze gang vormen.

De twee jongens zijn Luca (Italia, links) en Hugo (HongKong, rechts).
Onderaan staat Luca nog eens, met zijn vriendinnetje (dat denken we toch, maar mag precies niet geweten zijn) Silvia, een ongeloooooooflijk vriendelijke Italiaanse, die me verzorgde toen ik ziek was!

Die twee laatste foto's zijn getrokken op een feestje gisteren. We zijn met vijf (Sofie, Luca, Silvia, Hugo en ik) eerst in Hector's, een heel gezellige bar, iets gaan drinken. Spijtig genoeg zijn cocktails hier niet echt te betalen: acht euro voor een klein glas. Dus hebben Sofie en ik een glas gedeeld, net als Luca en Silvia.
Daarna was er een 'welcome party' (de achttiende ofzo) in 'Studenten', een soort discotheekje. 't Was er er leuk, maar we zijn toch maar om half 1 reeds richting bushalte vertrokken, omdat de laatste bus van het centrum richting Fantoft om kwart voor één vertrekt. Alternatieven zijn daarna de taxi (30 kronen per persoon als je met zes bent) of de nachtbus (53 kronen).

Hier aangekomen in mijn bedje gekropen, 't verwelkomde me zacht en warm. Maar, op 5u45 vloog ik bijna met mijn hoofd tegen het plafond, viel ik bijna uit mijn bed, en meer van die dingen, van het verschieten. Enkele idioten vonden het noodzakelijk (zo bleek achteraf) om op de eerste verdieping enkele posters in brand te steken, waarna natuurlijkl het rookalarm afgaat, en HEEL het gebouw dus uit zijn bed getuut, gebeld en gezoemd wordt.
Mijn eerste brandalarm in Fantoft, om 5u45 vanmorgen! Als ik de 'anciens' hier mag geloven, het eerste van vele!
't Gebeurt zo wel eens elke week, de brandweer komt, en iedereen blijft gewoon in zijn gang zitten tot 't gedaan is, want er is hier nog nooit iets ernstigs gebeurd.
Dus we zijn met z'n vijven (Mirko, Andreas, Heidi, Sofie en ik) in de keuken gaan zitten, en de jongens vonden het een perfecte gelegenheid om iets te eten: pasta werd gekookt, boterhammen gesmeerd en thee gezet. Ik heb gepast.

Toch, hoe gezellig het ook is om in een oorverdovend lawaai te zitten lachen met de liefde van de man (door de maag); ik was niet 100% gerust. Na een tiental minuten was de brandweer gearriveerd en konden de alarmen (het zijn er verschillende) uitgeschakeld worden.
Iedereen terug in zijn bed, maar toch is het niet echt makkelijk in slaap te vallen dan. Ik verwachtte echt halvelings geklop op de deur en geloop door de gangen, maar het werd gewoon terug stil.