Verdween ook de zon.

Back to Bergen, tilbake til Bergen, terug naar Bergen! Het regent buiten, de toppen van de bergen worden omhuld door een dikke wolkenlaag, maar de bomen en het gras zijn groener dan ooit en de temperatuur daalt zelden onder de 10 graden... Het is hier ook licht vanaf 6u 's morgens (ongeveer), tot 22u 's avonds, en iedere week komen daar drie kwartier bij.

Misschien is de lente dan toch gearriveerd!?

Afgelopen maandag en dinsdag was het hier nog wel goed weer. In de Noorse les waren we met ongeveer de helft van de leerlingen, en de parken rond de universiteit zaten vol studerende jongeren onder blauwe hemel. Daar komen dus die foto's uit de universiteitsgids van!

Zelf ben ik die twee dagen ook rond het middaguur naar de stad getrokken, om daar te gaan leren/lezen/zonnen achter het nieuwe Student Center (mijn bezoekers weten dat dit een heel modern gebouw is, met groot binnenzwembad en "zwevende aula"). Gevolg? Een rood verbrand kiekenborstje (of is het kiekeborstje?)! Gelukkig is dat rode er nu af, en ben ik toch al een heel klein beetje lichtbruin!

Woensdag hebben Laura, Leonie en ik (triple L) onze sportieve schoenen aangedaan, om in de laatste zonnestralen van de week Ulriken (nogmaals) te beklimmen. En ja Dries, Ulriken is de naam van een BERG.

Na veel gepuf, gezweet en vééééél gelach eindelijk toch boven aangekomen, genoten van het zonnetje en het uitzicht, genoten van de laatste sneeuw,en ons een weg naar beneden gezocht.

Donderdag werkendag! Sofie en ik hebben (naast het doen van de wekelijkse IKEA-zak-lading was) ons hier met twee aan mijn bureau gezet, en onze taak van statistiek gemaakt. Heel hard gelachen, gewanhoopt en ze uiteindelijk voor een goeie 80% afgewerkt. Die laatste 20%, die volgt vandaag, of ten laatste morgen. Statistiek is mijn vriend niet!

Maar na zo hard te werken heel de dag (en zelfs Noors te laten vallen om verder te statistieken) verdien je toch een beloning 's avonds, niet?
Claudia, een Duits meisje waar ik tot voor donderdag nog nooit van gehoord had, vierde haar verjaardag, en elk excuus is goed genoeg. Na een gezellig 'vorspiel' (voordrinken, indrinken) op haar verdieping, op met de laatste bus 'downtown'!

De hele bus zat vol gillende en tierende Fantoftmensen (de meesten al goed onder invloed), die allemaal naar Tiger Tiger, een club in het centrum, gingen.
Om een idee te krijgen van die laatste bus, hier een filmpje dat iemand gemaakt heeft, ik weet niet wanneer, maar het zou evengoed vorige donderdag geweest kunnen zijn: http://nl.youtube.com/watch?v=N3vCpIA-_8k

Vrijdag was het ik-doe-lekker-niets-dag. Tot 's avonds, toen Raphael (een Zwitser uit onze Noorse les) een optreden deed met het Mannekoret Arme Riddere. Ja, u leest dat goed, een MANNENKOOR. 25 jongens, van bassen tot sopranen, die daar het beste van zichzelf staan te geven. En eerlijk, het was GEWELDIG. Sofie zit sindsdien heel de tijd één zinnetje uit een lied te zingen (het enige dat ze kon verstaan), en de deuntjes zitten in mijn hoofd opgeslagen, om er - zo lijkt het wel - nooit meer uit te gaan. Een korte impressie vanop een slechte zitplaats, maar het gaat toch om het geluid. Let vooral op het stuk rond 1.00 (één minuut):

Nadien ben ik met Sofie nog een cola-pintje (ik een cola, zij een pintje) gaan drinken in Pengynen, een heel gezellig café in't centrum, waarvan ons mama zei "als ik hier studeerde, dat werd mijn café, Loes, hier moet ge wat volk leren kennen!".

Zaterdag weer een ik-doe-lekker-niets-dag (ja jaaaa), met even kijken naar het Football Tournament dat door de Erasmusvereniging georganiseerd was, en 's avonds feestje bij Cecilie, mijn buddy. Fijn geweest, goed gepraat, maar niet zo lang gebleven wegens laatste bus terug nemen naar Fantoftia, en daarna heerlijk gaan slapen.

Hoppa, zo zijn jullie weer op de hoogte, en heb ik statistiek weer een halfuurtje uitgesteld.
Ha det bra og vi sees snart!

Loes